O artyście:



Urodził się 14 lipca 1920 roku w Zagórzu koło Sosnowca. W latach 1945-50 studiował malarstwo i grafikę u prof. Eugeniusza Eibischa na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1947 r. stworzył pierwszą w Polsce wytwórnię filmów rysunkowych w Bielsku-Białej – to działające do dnia dzisiejszego Studio Filmów Rysunkowych. Od 1953 roku należał do Związku Polskich Artystów Plastyków.
Zmarł 29 grudnia 2007 roku w Warszawie.

Był autorem szkiców i rysunków oraz dzieł malarskich tworzonych w charakterystycznym dla niego stylu, zwanym techniką starej ikony. Malował głównie temperą na płycie lub desce.
W twórczości Lachura znajdziemy wiele tematów związanych z historią Żydów polskich, ich świętami i obrzędami, walką w latach okupacji hitlerowskiej. Inne ulubione tematy, którym poświęcił wiele szkiców i prac malarskich to żywoty świętych, portrety, sylwetki koni.

Jego prace znajdują się w licznych zbiorach muzealnych w kraju, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie i Krakowie, Żydowskim Instytucie Historycznym, w Muzeum Okręgowym w Częstochowie, w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, w Muzeum w Chorzowie i Muzeum w Raciborzu
oraz poza granicami Polski, m.in. w Instytucie Yad Vashem w Jerozolimie, Muzeum w Haifie, Muzeum of Modern Art w Nowym Jorku, Muzeum Holocaustu w Paryżu, w Londynie.
Wystawy:
1955 - wystawa młodej plastyki w warszawskim Arsenale
1961 - Wystawa Malarstwa, Muzeum Narodowe w Warszawie.
Nagrody:
1961 - nagroda Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości,
1979 - medal izraelskiego Instytutu Yad Vashem "w uznaniu twórczości malarskiej poświęconej narodowi żydowskiemu".